พิกเล็ตเล็ทเทอร์

 

 

สวัสดี พรุ่งนี้ก็วันที่ยี่สิบสองกุมภาปีห้าสอง เวลาเดินเร็วจังเนอะ

ฉันนั่งฟังเพลงนี้ก็เลยนึกถึงเธอ ...

เธอเป็นยังไงบ้าง สบายดีมั๊ย ได้ข่าวเรื่องเรียนต่อหวังว่าคงได้ตามที่หวังนะ

ส่วนเรื่องเพื่อน กับเจ้าแมวน้อย ฉันเสียใจด้วย ...

ที่นั่นคงเป็นดินแดนแห่งความสุขละมั๊ง ใคร ๆ ไปแล้วก็ไม่เห็นกลับมา

ฉันคิดแบบนี้ยามที่สูญเสียอะไรสักอย่างไปตลอดกาล

 

ฉันได้โปสการ์ดแล้วล่ะ ขอบคุณนะ ภาพน่ารักดี

เธอหาว่าฉันอ้วนเหมือนช้างตัวนั้นหรือเปล่าน๋อ ...

ฉันแอบตีความหมายเล่น ๆ ซึ่งเธอคงไม่คิดแบบฉันใช่มั๊ย

 

ฉันคือช้างที่กำลังขี่หลังหงส์ออกมาจากเกาะมุ่งหน้าไปยังทะเล

บนเกาะนั้นมีนกสองตัวบนต้นไม้สูง เป็นต้นไม้ที่สูง ลำต้นผอมบาง

เกินกว่าช้างตัวนั้นจะปีนขึ้นไป ... ช้างก็เลยออกทะเลไปกับหงส์

ฮา (มั๊ย) ... ฉันจินตนาการเก่งเนอะ : )

 

ใกล้จะเรียนจบแล้ว งานใหญ่ก็คงต้องเคลียร์หลังสอบเสร็จ

คาดว่าคงจบไม่น่าจะเกินสิ้นเมษา ... นานมั๊ย?

อันนี้ก็ต้องแล้วแต่ผลงานว่าสมควรให้เป็นบัณฑิตมั๊ย

 

เพลงเพราะมั๊ย ฉันเพิ่งเคยได้ฟังแหละ ...

ฟังแล้วก็นึกถึงเธอ นึกถึงตัวฉัน ใจฉันที่เป็นอยู่ตอนนี้

ทุกสิ่งอย่างไม่มีอะไรแน่นอน ฉันเคยรักเธอมากด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้

มาวันนี้ฉันก็ไม่มีเหตุผลในการรักใครอีกคนเช่นกัน

ในวันที่เพื่อนและพี่เรา ชวนให้เราทั้งสี่คนไปทะเลด้วยกัน

 

ฉันอยากเจอพี่ อยากเจอเพื่อน อยากเจอเธอ

แต่ไม่รู้ว่าใจฉัน จะเป็นปกติพอให้เจอหน้าเธอแล้วยิ้มด้วยใจบริสุทธิ์มั๊ย

แต่ละวันฉันก็ยังคิดถึงเธอ ไม่มากเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่เคยหายไปไหน

มีอะไรสะกิดให้คิด ก็คิดไปไม่ห้ามตัวเองหรอก เพราะวันนี้ฉันก็มีความสุขดีแล้ว

 

ฉันกลับไปอ่านตัวหนังสือของเธอ หรือตัวหนังสือที่เธอเคยแนะนำให้ฉันอ่าน

ฉันพบว่ามันสอนให้ฉันใช้ชีวิตรอบคอบขึ้น ระมัดระวัง และเข้าใจความรัก

 

ทุกครั้งที่มีปัญหา ยามที่ยับยั้งความรู้สึกตัวเอง และอีกคนไม่ได้

ฉันมักจะนึกถึงเรื่องฉันกับเธอ นึกถึงคำว่า "ช่องว่าง"

นึกถึงผลลัพธ์ของความดื้อดึงของฉัน

นึกถึงความเสียใจในวันนั้น แล้วมันก็ทำให้ฉันนิ่งและห้ามใจได้เอง

เพราะกลัวว่าฉันจะร้องไห้อย่างวันนั้นอีก

 

ฉันบ่นเรื่องตัวเองมายืดยาว เพลงเล่นไปสองสามรอบ

...

 

หวังว่าคงสบายดีนะ